|
jazz stał się tak powszechną i tak popularną sztuką. Pasja twórcza Armstronga nie była niczym ograniczona, jego idee i pomysły melodyczne do dziś urzekają swym pięknem i prostotą.
Wspaniałe i niezwykle wysoko cenione są jego improwizacje zarówno w utworach typu jazzowa ballada, jak i w szybkich, dynamicznych standardach i melodiach nowoorleańskich. Armstrong nie zawsze grał czysty jazz-często zbaczał w kierunku muzyki rozrywkowej, komercyjnej. Słynne były jego płyty z takimi melodiami jak na przykład Ramona, Cest si bon,.La Vie En Rose nagrane w 1950 roku. W nagrania te wkładał ogromnie dużo pasji i serca. Wiele nagrań Armstronga wykorzystuje się we współczesnych dyskotekach, na czele z piękną piosenką What A Wonderful World z 1968 roku.
Najsłynniejsze longplaye Armstronga to: Satchmb at Pasadena z roku 1951, Louis Armstrong Plays Handy z 1954, Satch Plays Fats z 1955, Louis Armstrong at the Crescendo także z 1955, Satchmo - a Musical Autobiography z lat 1956-1957, dwie płyty nagrane wspólnie z Duke Ellingtonem Together i Together again, czy też duety wokalne z Bingiem Crosby i Ella Fitzgerald (opera Georga Gershwina Porgy ann Bess). W 1952 roku Armstrong wydał w formie książki wspomnienia ze swego dzieciństwa i pierwszych lat działalności muzycznej - książka ta została także przetłumaczona na język polski.
|
